Aan het eind van de 19de, begin van de 20ste eeuw bezochten een aantal Italianen uit de buurt van Sorrento de wereldstad New York. Daar hadden ze de wereldbekende “Coca Cola” leren kennen. Teruggekomen in Sorrento, dachten ze “dat kunnen wij ook!”. Ze gingen hun citroenen persen en hiervan citroenlimonade van maken, wat dus ook betekende dat ze een afvalproduct hadden, namelijk de citroenschillen. De schillen werden op alcohol gezet en het resultaat werd later gezeefd en met siroop gezoet. Limoncello was geboren.

Deze citroenlikeur komt oorspronkelijk uit Italië, maar er is geen wettelijke bescherming op de naam Limoncello. Je mag in elk land een citroenlikeur maken en die “Limoncello” noemen. Alleen Limoncello die met citroenen uit de omgeving van Sorrento wordt gemaakt, mag de naam Liquore di Limone di Sorrento I.G.P. dragen en is dus wel een beschermd product. De aanduiding IGP (Indicazione geografica protetta) garandeert dat Sorrento-citroenen werden gebruikt bij het maken ervan.

Omdat enkel de schil gebruikt wordt (zeker niet het wit) en die enorme Sorrento-citroenen ook een dikkere schil hebben, worden die reuze-citroenen verkozen om Limoncello mee te maken, maar van elke citroen kan je limoncello maken. In het Noorden van Italie wordt dezelfde likeur vaak Limoncino genoemd, maar er is geen enkel verschil in het product.

Weetje: de Limoncino van Bottega, wordt gemaakt op basis van grappa, maar dit is dus slechts toeval! Limoncino hoeft geen andere basis te hebben, noch uit een andere regio te komen. In het Noorden zegt men gewoon meestal Limoncino en in het Zuiden Limoncello.

Limoncello drink je gekoeld of over ijs als digestief, combineer het met prosecco als aperitief of verwerk het in een frisse cocktail!

Ontdek en proef verschillende soorten Limoncello en Limoncino!